
قبل ایمانم صبر و تحمل کمی داشتم وقتی چیزی می خواستم زود بدست نمی آوردم، در من نا امیدی به وجود می آورد که در آخر این نا امیدی تبدیل به خشم وعصبانیت میشد و باعث میشد کلا جا بزنم و هیچ تلاشی نکنم و از هدف وآرزوهام دست بکشم و هیچ وقت بهش نرسم. اما از وقتی که به عیسی مسیح ایمان آوردم و در قلبم رو به روش باز کردم و بهش اعتماد کردم کم کم صبر و تحملم بیشتر شد، حالا وجود من تهی از نا امیدی و سرشار از خدایی پر از امیداست، خدایی که زندست خدایی که صدای منو میشنوه و هر لحظه جلوتر از من قدم بر میداره ،ر...
ادامه مطلب