آرامش خداوند

امروزم مثله روزاي ديگم باز هم خيلي خوب و با آرامش با برنامه هاي مثبت گذشت، يعني كاملا از خودم راضي بودم. اينكه از خودت راضي باشي خيلي خوبه و اصلا هم مغروانه نيست. اتفاقا انگيزيه براي شروع بهتره فردا. حالا ميخوام بگم كه چرا خوب گذشت! قبلا هم گفتم وقتي روزمو با دعا كردن و طلبيدن روح القدوس توي وجودم و سرمشق کردن كلام خداوندم توي مسير زندگيم آغاز ميكنم انرژيم چندين برابر ميشه. انگيزم بيشتر وبيشتر ميشه و من اين رو لمس ميكنم كه خداوند داره با من توي تك تك كارهایی كه انجام ميدم همراهيم ميكنه. و آرامش خودشو كه قولشو داده بود به من ميده! وقتي ميبني مثبت هستي براي خودت براي اطرافيانت و آرامشي رو كه خدا بهت داده رو نه از خودت نه از ديگران دريغ نميكني ميفهمي كه چقد روزت مثبت گذشته! بنظر من همين آرامش و مثبت بودن مي تونه يه نوع بشارت باشه! يكي از وظيفه هاي اصلي ما مسيحيا اينكه بشارت بديم! و جلال دادن نام خداوند بين ايماندارا! شايد ما هر روز اين فرصت رو نداشته باشيم كه بشارت بديم! در طول روز فرصتي پيش نياد با يه ايماندار مسيحي در مورد خداوند صحبت كنيم جلالش بديم! اما به راحتي اين فرصت برامون پيش مياد كه توي يه جمله ساده ميتونيم به همه بگيم كه "امروز من خيلي مثبت و خيلي با آرامش گذشت چون خداوند رو تويي لحظه لحظه روزم لمس كردم"
اگر عيناً از من سرمشق بگيرند، پدرم خدا ايشان را سر افراز مي گرداند.
( يوحنا ١٢، ٢٦)

وعده اميد بخش خداوند...